De blinde mannen en de olifant (deel 1)

Updated: Mar 14

"De blinde mannen en de olifant" is een beroemd verhaal uit het oude India. Het wordt op verschillende manieren beschreven in Hindoestaanse, Boeddhistische, Jaïnistische en Soefistische teksten.

Hier volgt de versie van John Godfrey Saxes (1816-1887):


Er waren eens zes blinde mannen uit Hindostan, het opdoen van kennis zeer gezind Ze gingen op zoek naar de olifant met onderzoek zouden zij oordelen naar bevind. De eerste liep naar de olifant maar kwam opeens ten val tegen de brede en stevige flank en verklaarde meteen aan al: 'loof de heer, maar de olifant is als een wal.' De tweede voelde aan een slagtand en riep: 'hé, maar neen, mijn heer, wat is immers zo rond en scherp? Voor mij is duidelijk maar al te zeer. Dit wonder van een olifant is als een speer. Nu kwam ook de derde naderbij, greep bij toeval, als ware het een stang, de kronkelende slurf, en sloeg terstond een toon aan van belang: 'Aha,' sprak hij, 'de olifant lijkt erg op een slang.' Nu stak de vierde gretig zijn handen uit, en voelde aan de knie, 'Waar dit beest nog het meest op lijkt is wel duidelijk,' meende die; 'Er kan geen twijfel over zijn het is een boom die ik hier voor mij zie.' De vijfde raakte toevallig aan het oor en zei: 'zelfs als de blik niet tot het daglicht reikt, Is zonneklaar wat ik hier heb; wat ik voel is zonder twijfelen geijkt, Is dat dit wonder van een olifant op een waaier lijkt.' Nauwelijks nog had de zesde overwogen waar hij eens beginnen zou, of hij voelde al de slingerende staart, zwaaiend gaf deze hem een douw, 'Ik zie het al,' zei de man, 'de olifant is als een touw.' En aldus zetten de zes uit Hindostan zich aan een debat, met luide stem en onverveerd, ieder zei er het zijne van en liet zich door de ander onbekeerd, Allen waren weliswaar ten deel in het gelijk, samen echter hadden zij het verkeerd. Maar al te vaak varen allen, denk ik, alledag, Hun eigen koers, volkomen onwetend over wat de ander denken mag, En spreken zij allen van een olifant, die geen van hen ooit zag.


Wijsheid achter het verhaal

Wat mensen beweren of hun manier van denken over iets zit een kern van waarheid of logica in. Een perspectief dat een mens kan innemen heeft betrekking op een element van de realiteit. Vaak doen mensen met elkaar aan waarheidsvinding, echter is er niet zoiets als de waarheid. Het is een kunst om open te blijven staan voor meerdere perspectief om zo het groter geheel te kunnen waarnemen.

De blinden mannen en de olifant - Metafysica

Psychoneurologisch is het zo dat ALLE mensen via zijn of haar zintuigen selectief en beperkt de realiteit waarnemen. Niet alleen onze zintuigelijk waarneming is beperkt, maar ook ons bewustzijn en denkvermogen. Continu is ons denken gekleurd, selectief en vertekend, door onder andere onze moraliteit over goed en fout. Het Daoisme met het boek "Tao Che Ching" door Lao Tzu en Nietzsche met "beyond good and evil" bieden de wijsheid aan, om hier meer bewust van te worden. De kreet dat alles relatief is heeft hier ook alles mee te maken. Of er wel een absolute waarheid en realiteit is, lijkt een onoplosbare vraag. De volledige realiteit 'staat voor onze neus' en hoeft alleen maar ontdekt te worden. In welke mate wij dat kunnen waarnemen heeft veel te maken met hoe ons lichaam-brein geconditioneerd is. De conditionering en predispositie creëert een nieuwe waarneming en leidt zo als een keten tot het pad dat een mens bewandeld.

154 views0 comments

Recent Posts

See All