De blinde mannen en de olifant (deel 1)

Updated: May 18

"De blinde mannen en de olifant" is een beroemd verhaal uit het oude India. Het wordt op verschillende manieren beschreven in Hindoestaanse, Boeddhistische, Jaïnistische en Soefistische teksten.

Hier volgt de versie van John Godfrey Saxes (1816-1887):


Er waren eens zes blinde mannen uit Hindostan, het opdoen van kennis zeer gezind Ze gingen op zoek naar de olifant met onderzoek zouden zij oordelen naar bevind. De eerste liep naar de olifant maar kwam opeens ten val tegen de brede en stevige flank en verklaarde meteen aan al: 'loof de heer, maar de olifant is als een wal.' De tweede voelde aan een slagtand en riep: 'hé, maar neen, mijn heer, wat is immers zo rond en scherp? Voor mij is duidelijk maar al te zeer. Dit wonder van een olifant is als een speer. Nu kwam ook de derde naderbij, greep bij toeval, als ware het een stang, de kronkelende slurf, en sloeg terstond een toon aan van belang: 'Aha,' sprak hij, 'de olifant lijkt erg op een slang.' Nu stak de vierde gretig zijn handen uit, en voelde aan de knie, 'Waar dit beest nog het meest op lijkt is wel duidelijk,' meende die; 'Er kan geen twijfel over zijn het is een boom die ik hier voor mij zie.' De vijfde raakte toevallig aan het oor en zei: 'zelfs als de blik niet tot het daglicht reikt, Is zonneklaar wat ik hier heb; wat ik voel is zonder twijfelen geijkt, Is dat dit wonder van een olifant op een waaier lijkt.' Nauwelijks nog had de zesde overwogen waar hij eens beginnen zou, of hij voelde al de slingerende staart, zwaaiend gaf deze hem een douw, 'Ik zie het al,' zei de man, 'de olifant is als een touw.' En aldus zetten de zes uit Hindostan zich aan een debat, met luide stem en onverveerd, ieder zei er het zijne van en liet zich door de ander onbekeerd, Allen waren weliswaar ten deel in het gelijk, samen echter hadden zij het verkeerd. Maar al te vaak varen allen, denk ik, alledag, Hun eigen koers, volkomen onwetend over wat de ander denken mag, En spreken zij allen van een olifant, die geen van hen ooit zag.


Moraal van het verhaal:

'Overal zit een kern van waarheid in' is een term die hier op aansluit. Elk perspectief heeft betrekking op een element van de realiteit. Een perspectief is waar of even onwaar. Het is een kunst om open te blijven staan voor meerdere waarheden.





De blinden mannen en de olifant - Natuurfilosofisch en psychoneurologisch

De blinden mannen en de olifant is een verhaal dat illustrieert dat ALLE mensen via zijn of haar zintuigen selectief en beperkt de REALITEIT of waarheid waarnemen. We hebben slechts een beperkt perspectief op de objectieve waarheid, maar dat wil niet zeggen dat die objectieve waarheid niet bestaat. Sterker nog: de waarheid is helemaal niet relatief... de volledige waarheid staat voor onze neus en hoeft alleen maar ontdekt te worden. In welke mate wij daartoe vermogen hebben is afhankelijk van hoe ons lichaam en brein geconditioneerd is.